13-10-07

AIR COLLEGE 053T

Het weer was vrijdag zoals ik had gehoopt! Ideaal voor het leren vliegen op instrumenten. Het weerrapport van de luchthaven gaf het volgende:

METAR EBOS 121020Z 31005KT 280V340 4500 R08/P1500N R26/1200N BR BKN007 16/14 Q1026 NOSIG= 

Vooraleer naar het vliegtuig te stappen kregen we eerst een briefing van de instructeur met de inhoud van de vliegles en de te volgen procedures. Vandaag zou er een medestudent meevliegen als aandachtige passagier. We stegen met de Piper Archer III op vanaf landingsbaan 26 te Oostende. Al snel bevonden we ons in de wolken. Voor de eerste keer in mijn leven vloog ik zelf in echte IMC (Instrument Meteorological Conditions). Het duurde even voor je effectief de aanduidingen van de instrumenten leert accepteren. We zouden eerst een ILS-nadering maken volgens de op vliegkaarten gepubliceerde standaard procedure. De ATC gaf ons echter 'radar vectors'. Er was een 747-200 vrachttoestel van MK Airlines aan het naderen voor een landing te Oostende. De luchtverkeersleider gaf ons verschillende richtingen zodat we met de nodige separatie de landing konden inzetten na de jumbo. Mijn eerste ILS-nadering verliep behoorlijk vlot. Pas op een hoogte ongeveer 700 voet (210m.) zag ik de landingsbaan recht voor ons liggen. Na een 'touch-and-go' mochten we terug klimmen naar het radiobaken ONO. Dit keer werden we niet gehinderd door ander luchtverkeer en konden we de volledige procedure uitvoeren. De instructeur dekte de 'glidepath indicator' af. Daardoor moest ik de procedure voor een 'non-precision approach' uitvoeren. Eenmaal we de minimum hoogte bereikten zagen we de landingsbaan nog steeds niet, door extra motorvermogen te geven bleven we tot het VDP (visual descent point) op de minimum hoogte vliegen tot we de landingsbaan zagen. Na een 'go-around' om tijd uit te sparen vlogen we terug dezelfde oefening.
 

Dscf1670
De cockpit van de Piper Archer III (OO-DSD)

 

Toen we bij onze 3e nadering de landingsbaan zagen reed er een Thomas Cook A320 op de landingsbaan. De verkeersleider kon ons daardoor nog geen toestemming geven om te landen. Maar hij stelde ons gerust dat de Airbus snel de baan zou vrijmaken. Toch besloot de instructeur, opnieuw voor tijdswinst, me een 'go-around' te laten uitvoeren. We stegen naar 3000 voet om er over ONO een holding uit te voeren, nadien vloog ik de laatste nadering. het werd een '2 NDB-approach'. Deze oude generatie naderingsbakens zijn niet zo precies en werken ook minder goed dan in de simulator waardoor ik niet nauwkeurig vloog. Door ietwat geluk kwam ik ter hoogte van de 'outer marker' terug op de juiste koers. De juiste les in het juiste weer, een vlucht om niet snel te vergeten!

16:43 Gepost door Steven | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.