17-12-07

LE TOUQUET PARIS-PLAGE

Maandagmorgen liep de wekker af om 5u50. Behoorlijk vroeg voor een verlofdag, maar ik zou een IFR trip maken naar Le Touquet waarbij we zouden opstijgen om 9u00. Ik besloot sowieso om naar Oostende te rijden ondanks de vriestemperaturen. Dankzij het hogedrukgebied (nog steeds) hebben we een stevige temperatuursinversie. Normaal neemt de temperatuur af met de hoogte, maar door de dalende lucht in zo'n hogedrukgebied krijgen we een subsidentie-inversie. Mochten we ijsvorming krijgen tijdens de klimfase zouden we doorklimmen tot we in die positieve temperaturen zouden komen en dan zou het ijs wegsmelten. Bij aankomst in O.A.C. controleerde ik nogmaals het weer, de instructeur liet op zich wachten, dus ik besloot ondertussen het vliegtuig te halen. Toen ik op apron 3 liep richting loods waaide het behoorlijk hard waardoor de gevoelstemperatuur ver beneden het vriespunt lag. Ondertussen kwam de zon boven de horizon piepen.
 
sunrise

Toen ik de Piper Archer III buiten had gezet kwamen er steeds meer wolken opzetten. Ik begon echt te twijfelen of de vlucht zou doorgaan. Toen ik terug in de warmere briefingroom van O.A.C. kwam was de instructeur reeds gearriveerd. We overliepen kort mijn voorbereiding. En volgens hem was het ijskoude weer geen probleem. De wolken zijn niet dik genoeg voor echte ijsvorming. Hij kan het weten want hij vliegt dagelijks met een 737-800 door de wolken. We gingen samen naar de OO-DSD en kropen snel in de cockpit want het was nog steeds -2°C met een strakke noordoostenwind.
 
broken

De start en de klim verliepen vlot. Eindelijk komt de ervaring om de hoek piepen. Tijdens onze kruisvlucht op Flight Level 45 was de buitentemperatuur opgelopen tot +3°C.  We kregen van Lille Appraoch te horen dat de NDB-radiobaken LT niet zou werken bij onze aankomst in Le Touquet. Dat stond inderdaad zo in de NOTAMS maar na een controle in de cockpit leek die toch te correct te werken. Toch zouden we voorzien worden van radar vectors, gevolgd door 2 ILS-naderingen op landingsbaan 14. Naarmate ik daalde begon er wat turbulentie te komen en ik trachtte het toestel mooi opgelijnd te houden met het instrument. Het lukte me amper want op ongeveer 1200 voet kwam de wind plots van totaal andere richting met een hogere windsnelheid terwijl de thermometer plots weer -2°C aangaf. Een duidelijk 'sterke' inversie. De eerste nadering werd gevolgd door een go-around. Mijn 2 ILS nadering was al veel beter doordat ik kon anticiperen. Na een touch-and-go mochten we van Lille Approach direct naar het radiobaken van Koksijde vliegen en klimmen naar FL50. De verkeersleider gaf ons mee dat de zone EB-R24A actief was. EB-R24A is een 'berperkte'-zone die actief wordt als er militaire vliegtuigen gebruik maken van de luchtmachtbasis. We namen contact op met de militairen en gaven onze intenties. We kregen toestemming om hun gebied te doorkruisen en namen vervolgens contact op met Ostend Approach. We kregen een direct entry ILS-approach op landingsbaan 08. Op 5000 voet waren we al gestabiliseerd op het elektronische glijpad van de ILS. Na een korte periode door de wolken zagen we plots de Noordzee onder ons. Het zicht was beperkt en de temperatuur was opnieuw gezakt tot onder het vriespunt. Tijdens de eindnadering zagen we op de DME display een grondsnelheid van amper 45 knopen! Gelukkig heb ik de laatste vluchten al echt IFR-weer gehad waardoor ik me stilaan klaar voel voor het IFR examen. Morgen om 9u00 vlieg ik mijn laatste trip naar Antwerpen.

16:23 Gepost door Steven | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hey!
Ik kom je blog hier regelmatig bijlezen en ik geniet van die verslagen die je steeds neerzet.
Vliegen is zalig hé...is het niet?

Gepost door: Carl | 18-12-07

Veel succes Hey Steven,
altijd interessant om uw blog te lezen!
Véél succes toegewenst met het examen; 'k heb er alle vertrouwen in!
Groetjes

Gepost door: Anaïs | 20-12-07

De commentaren zijn gesloten.