01-06-08

ME 3-1-01 (DA42 SIM)

De vorige vlucht slaagde ik voor de progress check VFR. Daardoor mag ik nu beginnen aan mijn 3e en laatste fase in de multi-engine opleiding. Vandaag start ik met de eerste IFR training in de DA42 Simulator van OAC. Op het programma: review SID procedures, review holding procedures, ILS-approach en een non-precision approach. Aangezien ik sinds mijn IR examen op 17 december niet meer IFR heb gevlogen en mijn 'beperkte' kennis over de G1000 glass cockpit was ik nieuwsgierig hoe ik het er vanaf zou brengen. Gelukkig heb ik ondertussen thuis wat procedures herhaalt. De instructeur stelde het weer en de tijd in, opeens was de avond aan het vallen en was er regen en lage bewolking.
 
DA42SIM
De Alsim DA42 van OAC

Ik zou opstijgen van landingsbaan 26 in Oostende, gevolgd door de KOK2M departure. Het verliep allemaal vrij vlot maar ik hield me geconcentreerd want met deze instructeur kon ik alles verwachten. Bij het klimmen kreeg ik verscheidene instructies om mij af te leiden. Het lukte aardig om bij de les te blijven. Vervolgens vroeg de instructeur me een non-standard holding in te draaien, ik berekende snel de entry en de headings, het bleek een parallel entry te worden. In de holding bleef de 'verkeersleiding' (=instructeur) me diverse instructies geven. Hij vroeg me te klimmen naar 5000 voet en toen kon hij me pakken op een fout. Bij het passeren van 4500 voet vergat ik mijn hoogtemeterinstelling te veranderen naar 1013 hPa. Nadien gaf hij mij de instructie om mijn holding af te werken en een DME arc te vliegen op 5 nm van KOK. Deze procedure had ik sinds maanden niet meer bekeken. Tot mijn eigen verbazing ging het vrij vlot. Ik wijt dit aan het feit dat we veel IFR vlogen tijdens onze MCC cursus. Tijdens de inbound track richting KOK kreeg ik radar vectors voor een ILS nadering op landingsbaan 26. Ik hoefde enkel de hoogte te houden en de instructies van de instructeur te volgen, de workload lag laag... ongebruikelijk tijdens een lesvlucht. Ik kon dus iets verwachten...maar er volgde niks. Ik gaf mezelf een briefing over de ILS approach, landing en go-around en ik hoorde van de instructeur dat de bewolking zakte en dat er mist kwam opzetten. Ondertussen mocht ik draaien op de intercept heading voor de ILS. Toen gebeurde het... ik kreeg een motorstoring op de linkermotor. Ik schakelde de motor uit volgens de procedure en meldde dit aan de 'verkeersleiding'. Toen ik de outermarker (OM) overvloog kreeg ik van de verkeersleiding te horen dat er plaatstelijk mistbanken waren. Aangezien ik de OM al was gepasseerd moest ik de nadering verder zetten tot op de decision altitude. Zoals te verwachten kwam ik op de minimums zonder visueel contact met de landingsbaan. Bijvolg startte ik dus een missed-approach volgens de procedures. Ik kreeg amper een stijgmaat van 250 voet per minuut toen ik het landing gear en de flaps terug had ingetrokken. Aangezien het weer nu beneden de minima's lag zou ik de holding boven ONO moeten invliegen tot het weer zou beteren, maar de instructeur liet de mistbanken verdwijnen en gaf me radar vectoring naar de ILS van landingsbaan 26. Toen ik op het glijpad was gestabiliseerd, nog steeds op één motor, liet ik het landingsgestel naar beneden. Maar er gebeurde niks, gelukkig had ik nog tijd om de procedure te volgen en kon ik het landingsgestel handmatig naar beneden krijgen, dit werd bevestigd door de drie groene lichtjes. Op een hoogte van 500 voet kon ik de baanverlichting van landingsbaan 26 waarnemen en zette de virtuele DA42 op de grond. Meteen het einde van mijn eerste IFR trainingsvlucht op de simulator.

16:38 Gepost door Steven | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

SIM is altijd wel leuk maar zweten hé

Gepost door: Carl | 04-06-08

De commentaren zijn gesloten.