16-06-08

AIR COLLEGE 322T (ME IR SKILL TEST)


26/05 -- Vandaag stond mijn allerlaatste examen, vooraleer te kunnen solliciteren naar de functie van first officer, gepland. Het zou mijn 6e vlucht met de meermotorige Diamond TwinStar worden. Veel ervaring op dit type vliegtuig had ik dus niet, maar genoeg volgens de instructeur. En wat belangrijker is, ik voelde me klaar voor het examen. Zoals te voorzien waren de werken op de luchthaven van Oostende-Brugge nog steeds aan de gang. Aangezien ik een ILS-nadering moet maken tijdens het examen moest ik een alternatief kiezen van de examinator. Ik mocht zelf kiezen waar ik deze zou uitvoeren. Aangezien de DA42 Twin Star een duur vogeltje is en ik ervaring had in Calais, werd het Calais. De examinator wou enkel maar een ILS zien en dan terugkeren naar Oostende om daar en onderweg enkele oefeningen uit te voeren.

OOCFG



's Morgens tijdens mijn voorbereiding zag ik dat het weer meespeelde. Op het moment van mijn examen zou boven de Belgische kust een koud front en een warm front samensmelten tot een occlusie. De TAF gaf dit ook aan: "TAF EBOS 260800Z 260918 07017KT 8000 SCT008 SCT040 PROB30 TEMPO 1318 4500 SHRA SCT010 SCT020CB BKN030=". Aangezien onze vlucht in de late namiddag zou plaatsvinden konden we dus geconfronteerd worden met beperkt zicht, regenbuien, lage bewolking met daarboven een kans op onweer. Bovendien moest ik rekening houden met het feit dat de ILS niet beschikbaar was in Oostende en ik dus waarschijnlijk een NDB approach zou vliegen, wat afwijkingen kan vertonen tijdens onweer in de buurt. De meteo in Lille gaf ongeveer dezelfde weersverwachting, maar dan zonder onweer en met een zicht van 3000m op de tijd wanneer wij zouden aankomen in Calais. De voorbereiding was in orde, flightplans opgestuurd en gevalideerd en het vliegtuig volgetankt en ontdaan van de vliegenlijkjes. Als clearence kreeg ik: "Air college 322T you're cleared to Calais, right turn out KOK, 4000ft, sqauwk 6153". Ik was er klaar voor, alle checks zijn uitgevoerd, een bevestigende knik van de examinator en ik bracht de motoren naar 100%. Heel vroeg tijdens de rol bracht de examinator één motor terug naar idle. Ik zei 'engine failure' en bracht de andere gashendel ook naar idle, hield het vliegtuig op de centerline en stopte het vliegtuig. Ik was opnieuw klaar voor vertrek. Bij het passeren van 1000 voet, in een rechterbocht naar KOK kreeg ik een 'engine failure', de examinator hield een blad voor de gashendels en vroeg me welke motor was uitgevallen. Met het duimregeltje "dead foot, dead engine", wist ik dat de rechtermotor 'uitgevallen' was. Ik kreeg het vermogen op de rechtermotor terug en mocht verder klimmen naar KOK. Op 2000 voet vroeg de examinator me om een Vmca demo te geven. Ik bracht langzaam het vermogen van de linkermotor (kritische motor) terug en bleef verder klimmen tot mijn snelheid 70 knopen bereikte en ik een stall-warning kreeg. Ik trok de neus extra omhoog op aangeven van de examinator en het toestel viel weg over de linkervleugel. Door het vermogen op de rechtermotor te verminderen kreeg ik terug controle over het vliegtuig. De examinator was tevreden en vertelde me dat ik me nu maar moest bezighouden met de navigatie. Ondertussen waren we al vlakbij KOK, waardoor ik amper 4 minuten over had om mij voor te bereiden op de nadering van Calais, ondertussen moest ik ook nog de communicatie onderhouden. Bij het beluisteren van de ATIS (Automatic  Terminal Information Service) van Calais, noteerde ik "ILS24 LAND06 050/16G22 V2000 BR". We zouden dus een ILS vliegen voor landingsbaan 24 en uiteindelijk door een visueel circle-to-land manoeuver landen op landingsbaan 06, het was vrij winderig met windstoten tot 40km/h en een zicht van amper 2 kilometer. Ik moest van de verkeersleider lang op 4000 voet blijven om separatie te behouden met ander vliegverkeer. Na wat aandringen kreeg ik net op het moment dat ik de 'glideslope' intercepteerde de toestemming om te zakken naar 2000 voet. Ik was dus vrij vroeg gestabiliseerd op de ILS en de workload viel terug. Ik vroeg de examinator of we zouden landen of een doorstart zouden maken. Hij zei me dat hij het wel op tijd zou laten weten. Ik bracht het toestel in landingsconfiguratie en kreeg plots een 'engine failure'. Ik deed snel de handelingen en bevestigde hem dat we zouden landen op één motor. Ik zag door de mist de landingsbaan stilletjes te voorschijn komen. Aangezien het visuele circuit op 510 voet ligt en ik op één motor vloog moest ik anticiperen en op tijd voldoende vermogen geven aan de motor om de snelheid en die hoogte aan te houden. De examinator gaf me mee dat ik beter het landingsgestel terug zou intrekken waardoor het vliegen iets minder lastig zou worden. Inderdaad, maar nooit aan gedacht, te druk... Met een zichtbaarheid van amper 2000 meter, vliegend op 1 motor en ondertussen de landingsbaan zichtbaar houden was geen pretje. Daarboven kreeg ik van de TCAS nog te horen dat er zich een vliegtuig in onze buurt bevond. De examinator hield een extra oogje in het zeil. Uiteindelijk draaide ik naar final op landingsbaan 06 en maakte een zachte landing op één motor, tijdens de rol kreeg ik het vermogen op de andere motor terug. Ik gaf vol gas en we waren terug weg naar Oostende. Terwijl ik klom naar FL050 kreeg ik wat praktische vraagjes over het vliegen met een 2-motorig vliegtuig, waarbij ik ook handige tips kreeg van de examinator. Elke vlucht is een lesvlucht! Ondertussen kwamen we aan op ons kruisniveau en vroeg hij me een stall in landingsconfiguratie te tonen. Bij de voorbereiding van dit manoeuver viel me op dat ik nog steeds de verkeerde hoogtemeter instelling had staan. Ik stelde snel 1013hPa in, de examinator had me bewust aan de praat gehouden bij het passeren van de transition altitude maar ik had het op tijd gezien. Geen probleem. Na de stall demonstreerde ik nog de scherpe bochten en mocht ik me klaar maken voor een landing in Oostende. Het weer was iets beter dan voorspeld, geen onweersbuien maar wel een beperkt zicht van 3000m. De examinator liet me een SRA (Surveillance Radar Approach) vliegen aangezien ik dit nooit eerder had gedaan. Het principe is eenvoudig. Ik krijg van de verkeersleiding constant instructies zoals hoogte, afstand en heading. Ik moet er dan voor zorgen dat ik het toestel op de juiste heading en hoogte hou door een stabiele glijhoek aan te houden. Net voor de kust zag ik de landingsbaan en ging ik er vanuit dat dit het einde was van het examen. Op amper 100 voet kreeg ik opnieuw een 'engine failure' en kreeg ik de opdracht om een doorstart te maken. Ik slaagde er niet in om in deze configuratie het toestel te laten klimmen. Ik deed iets wat volgens onze school niet mag, maar er was geen andere optie. Ik trok het landingsgestel terug in en het toestel begon te klimmen. Op 1000 voet kreeg ik het motorvermogen terug en zei hij: "Maak van je laatste landing in Oostende eens iets leuks, toon eens wat je kan, maar zonder flaps". Op zijn aangeven draaide ik heel vroeg naar baseleg, mijn snelheid was te hoog en aangezien ik geen flaps had die me hielpen afremmen liet ik het landingsgestel zakken. Ik zat héél dicht bij de landingsbaan en draaide op 350 voet naar final, reeds boven de naderingslichten. Bij het uitdraaien op final had ik de correcte daalhoek en snelheid en maakte een mooie landing. Bij het stilleggen van beide motoren schudde ik de hand van de examinator en hoorde "proficiat, u bent geslaagd!". 

END

13:40 Gepost door Steven | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Proficiat Steven met deze prestatie!
Veel succes met je verdere carriere!

Gepost door: Sam | 16-06-08

Olaaaaaaaaa Steven dikke proficiat..
En sucseven bij de sollits...

Wim

Gepost door: wimw | 17-06-08

Van Harte Gefeliciteerd,Steven!!!!!!!!
We zullen je missen bij Het Spoor...Het ga je goed in je nieuwe carriere.
Ga je nog door met je weblog? Dan horen we nog es iets van jou.
Grtz, Patrick en Co

Gepost door: Riemaeker Patrick | 17-06-08

you're the man
blijf updaten, het is echt altijd even dromen van wat er mij ook te wachten staat :)
bedankt

Gepost door: yannick | 18-06-08

Muy bièn Well done Steven!
Welkom in de wereld van de professionele luchtvaart.
Een harde maar boeiende wereld waar je nog veel genoegen aan gaat hebben!

Many happy landings,
Ives

Gepost door: Ives Belmans | 19-06-08

Proficiat, altijd nice om te zien hoe iemand zijn droom kan verwezenlijken!

Succes met het zoeken naar een nieuw bureau... op 10km hoogte ;)

Gepost door: Stijn | 19-06-08

Toffe beschrijving van je laatste "school"vlucht.
Een dikke proficiat en op weg naar het echte werk.
See you
Michel

Gepost door: Michel Vandaele | 19-06-08

De commentaren zijn gesloten.