05-11-08

EEN DOORSNEE DAG...

Ik realiseer mij dat het ondertussen al bijna een half jaar geleden is dat ik slaagde voor mijn laatste examenvlucht. Tot op vandaag nog geen job als piloot gevonden. Blijven hopen is de boodschap. Ondertussen wacht ik van dag tot dag... een doorsnee dag.

Mijn ogen openen zich omstreeks 8u00. Ik giet koffie in mijn tas en sla de eerste bladzijde om op zoek naar nieuws over de luchtvaart. Helaas tref ik dezer dagen meer negatief dan positief nieuws aan, voor zover het al te vinden is in een krant. Na de laatste bladzijde ga ik mij verfrissen. De laptop wordt opengeplooid, ik heb 7 ontvangen e-mails. Een nieuwsgierige hoop steekt de kop op... helaas. Geen enkele mail van een luchtvaartmaatschappij. Ik surf verder naar Luchtvaartnieuws.nl gevolgd door Flightglobal.com. Ook websites zoals Hangerflying.be en Flightlevel.be rollen met regelmaat over mijn scherm. Daarnaast schuim ik enkel fora af op zoek naar nieuwtjes binnen de luchtvaartwereld. Op MSN start ik een gesprek met een ex-collega student van OAC. We beginnen zoals altijd: "en? nieuws?", meestal gevolgd door "neen, jij?". Omstreeks 11u komt de postbode langs, een hoogtepunt! Ik neem de sleutel van de brievenbus en mijn GSM. De GSM blijft al 6 maanden opgeladen in mijn buurt. Wachtend op een inkomend telefoontje van een onbekend nummer. De brievenbus gaat open, veel post maar niet de brief waar ik op wacht. Ik ben het ondertussen al gewoon en maak m'n eten klaar met de hoop dat er binnenkort, als ik het niet verwacht, nieuws uit de lucht zal vallen. Letterlijk of figuurlijk, maakt me niet uit. Ik maak me klaar en om 12u29 neem ik de trein naar Brugge. Vandaag rij ik heen en terug met een goederentrein tussen Zeebrugge en Antwerpen-Noord. Mijn collega rijdt het station binnen en ik los hem af om verder te rijden richting Zeebrugge. Na de gebruikelijke meldingen volgt nog een "En? Nog nieuws van 't vliegen ondertussen?". Tijdens de rit van Zeebrugge naar Antwerpen-Noord besef ik dat ik een gelukkig persoon ben met een vaste job en inkomen, een job dat ik bovendien nog steeds graag doe en een inkomen dat mijn lening maand na maand lichter maakt. Ik ben blij dat ik vliegen en werken heb gecombineerd. Niet de gemakkelijkste oplossing maar de beste... zo blijkt nu. In Antwerpen aangekomen gaat mijn GSM! Een bekende naam verschijnt op het display, ons bijna dagelijks kort telefoongesprek gaat terug over hetzelfde onderwerp, vliegen. We spreken af om binnenkort nog eens te gaan vliegen in Ursel. Af en toe een uurtje kan er nog wel vanaf en het moraal is ook belangrijk. Om 22u10 kom ik thuis en plooi ik terug mijn trouwe vriend open. 12 E-mails... maar opnieuw geen enkele die me kan doen zweven. Omstreeks middernacht sluit ik mijn ogen en hoop ik dat de volgende dag net iets anders loopt...

doorsnee


16:09 Gepost door Steven | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

I know the feeling... don't give up!

Happy landings, Wim.

Gepost door: Wim van der Burg | 13-11-08

De commentaren zijn gesloten.